Piłka nożna w Gorlicach posiada bardzo długą historię. Pierwszy klub piłkarski, zarazem protoplasta dzisiejszego Glinika powstał w 1921 roku. Wówczas pracownicy ówczesnych gorlickich zakładów pracy powołali do życia Robotniczy Klub Sportowy "Siła" Gorlice. Klub ten posiadał tylko sekcję piłki nożnej. W 1924 roku RKS "Siła" przekształcił się w Klub Sportowy "Karpatia" Gorlice. Pod tą nazwą klub działał do wybuchu II wojny światowej. 

Herb KS Karpatia Gorlice (1924-1946)

Po wojnie reaktywowany został KS "Karpatia". W tym samym roku powstał konkurencyjny Klub Sportowy "Orzeł" Gorlice, w którym grali rodowici gorliczanie oraz przybysze ze Lwowa, Borysławia czy Drohobycza. Rok później Orzeł zdecydowanie zwyciężył w swoich rozgrywkach i został mistrzem województwa krakowskiego. W 1947 roku "Gorlickie Orły" walczyły o awans do tworzonej wówczas ekstraklasy piłkarskiej. W grupie eliminacyjnej rywalizował z Pomorzaninem Toruń, Gedanią Gdańsk, Rymerem (późniejszym Górnikiem) Radlin, RKS (późniejszym Zagłębiem) Sosnowiec, AKS Chorzów, Grochowem (późniejszą Gwardią) Warszawa, Cracovią Kraków i Radomiakiem Radom. Dla gorliczan były to niestety za wysokie progi. Orzeł zajął ósme miejsce w swojej grupie (awans zapewniły sobie tylko trzy pierwsze drużyny).
W 1948, po niepowodzeniach minionego sezonu, odbyła się fuzja Karpatii i Orła, w której wyniku powstał Klub Sportowy "Związkowiec" Gorlice. Nowy klub występował w czwartek grupie A-klasy polskiej. Dwa lata później miejsce miała kolejna zmiana nazwy, tym razem na Klub Sportowy "Unia" Gorlice.
W 1953 roku działał już Międzyzakładowy Klub Sportowy "Górnik" Gorlice, kontynuator tradycji Orła. Zespół występował w rzeszowskiej lidze wojewódzkiej. W tym samym roku, z rozwiązanego GWKS Rzeszów do Gorlic wrócił 22-letni Maksymilian "Maks" Kumorkiewicz, najlepszy piłkarz w historii gorlickiego futbolu. Popularny Maks z GWKS Rzeszów awansował do II ligi, gdzie pokonał między innymi Górnik Zabrze. Pan Maksymilian wraz z kolegami z drużyny zapewnia Górnikowi Gorlice awans do III ligi.

Maksymilian Kumorkiewicz - legenda gorlickiego futbolu

Na początku lat sześćdziesiątych zespół zaczęli opuszczać młodzi gorliczanie, którzy emigrowali do bogatszych klubów, głównie z Krakowa, Rzeszowa czy Mielca. Wychowankowie Górnika, między innymi Tadeusz i Ryszard Trojanowicz, Jan Mierzwa, Ryszard Adamowicz, Zdzisław Wójcik czy Jan Sekuła z powodzeniem występowali na boiskach pierwszej i drugiej ligi.
W 1965 roku nastąpiła kolejna zmiana nazwy. Górnik przekształcił się w Górniczy Klub Sportowy "Glinik" Gorlice. Od 1974 roku Glinik niezmiennie występował w III lidze, z krótkimi przerwami na czwartoligową banicję.

Mecz Glinika Gorlice - końcówka lat sześćdziesiątych

W 1984 roku pierwszy zespół Glinika występował w VIII grupie III ligi międzywojewódzkiej, której grało wówczas 14 drużyn. Po rundzie jesiennej gorliczanie zajmowali bardzo wysoką drugą pozycję, z dużymi szansami na awans do II ligi (pięć punktów straty do liderującej Unii Tarnów). Niestety wiosenne wyniki, m.in. porażka w Limanowej, pozbawiła drużynę cennych punktów i marzeń o awansie.
W 1985 roku, po raz pierwszy w Gliniku obchodziliśmy tydzień młodego piłkarza. Z tej okazji trzeba wspomnieć o długoletnim wychowawcy młodzieży, wspomnianym wcześniej byłym zawodniku i trenerze Górnika i Glinika Gorlice, Maksymilianie Komorkiewiczu. Posiada on duże zasługi w pracy z młodzieżą, która bardzo go lubi, słucha i szanuje. Jego to właśnie wychowankowie zasilają po latach pierwszy zespół. W tym samym roku nastąpiły także roszady na pozycji szkoleniowca. Miejsce pierwszego trenera Macieja Kosika, który odszedł do Tura Bielsk Podlaski, zajął Zygmunt Ocimek, który wcześniej trenował Radomiak Radom. Natomiast jego asystentem został Janusz Kapuściński.

Mecz Glinika Gorlice - lata osiemdziesiąte

Przygotowująca się do rozgrywek sezonu 1986/1987 drużyna Glinika, pod wodzą Zygmunta Ocimka przebywa na zgrupowaniu w ośrodku szkoleniowym na Śląsku (był to rewanż, za zorganizowanie przez GKS "Glinik" zgrupowania dla Piasta Gliwice). Nasi piłkarze rozegrali tam kontrolne spotkania, między innymi remisując 1:1 z Piastem Gliwice.
Podsumowanie wyników drużyny z okazji 65-lecie klubu to brak przygotowania organizacyjnego, częsta rotacja na stanowisku trenera pierwszej drużyny. Były to główne powody, które nigdy nie pozwoliły na wywalczenie upragnionego awansu do II ligi. Szkoleniowcy, miedzy innymi Kumorkiewicz i Majeran byli jednak optymistami. Utalentowanej młodzieży w Gorlicach nie brakowało. Podkreślić należy długoletnie przywiązanie do barw klubowych starszych zawodników: Bończaka, Steca, Skowrona czy Sysło, którzy stanowili wzór dla młodszych zawodników zarówno na boisku jak i poza nim.
W 1987 roku piłkarze przebywali z wizytą w zaprzyjaźnionym rumuńskim klubie Elektrokontakt. Rozegrali dwa mecze kontrolne, jeden zakończył się remisem 2:2 a drugi przegraną naszych piłkarzy 4:1 (mecz toczył się w ekstremalnych warunkach w temperaturze -20°C). W ramach współpracy Fabryki Maszyn "Glinik" z węgierską kopalnią Salgotarianm, do Gorlic przybyła tamtejsza II ligowa drużyna piłkarska Nogradi Szenbanyak. Podczas dziesięciodniowego pobytu rozegrali sparing z Glinikiem wygrywając 1:0, pokonali także 3:2 Sandecję Nowy Sącz. Skład gorlickiego zespołu był ustabilizowany, od lat nie zachodziły w nim żadne wstrząsające zmiany. Drużynę wzmocnili wracający ze służby wojskowej Gawlak, Sieczkowski i Janiszewski, oraz juniorzy Piecuch, Trojanowicz i 15 letni Stępień. W trakcie przygotowań Glinik rozegrał wiele spotkań kontrolnych między innymi wygrał z Igloopolem Dębica 3:1, z Kolejarzem Stróże 7:1. W kadrze, poza wymienionymi juniorami znaleźli się: Stec, Bończak, Sysło, Ryndak, Bołoz, Koszarek, Markowicz, Gratała, Burkot, Fabisiński, Kurowski, Orlof, Kozioł, Latasiewicz, Skowron, Szura, Karwal, Prokop i Król.

Cracovia vs. Glinik - lata osiemdziesiąte

W 1988 roku drużyna, po kilkunastu latach pobytu w III lidze, została zdegradowana do klasy międzyokręgowej. Zamiast z Cracovią czy Garbarnią, Glinik zmuszony był rywalizować z piłkarzami Zawady, Straszęcina, Poronina czy Bochni. Jednak już w 1990 roku naszemu zespołowi udało się powrócić do grona III-ligowców. Radość nie trwała jednak długo. W 1993 roku Glinik ponownie znalazł się w IV lidze. Działalność klubu została utrzymana dzięki kilku pasjonatom piłki nożnej oraz prezesowi Stefanowi Mleczce. Dzięki wspólnym staraniom gorlickiej społeczności Glinik powrócił jeszcze raz do III ligi w 1996 roku. Jednak ze względu na reorganizację rozgrywek, w 1998 roku zespół po raz kolejny dotknęło widmo spadku. Od tego czasu Glinikowi nie udało się już powrócić na trzeci poziom rozgrywek. W IV lidze gorlicka drużyna uważana jest za zespół bardzo stabilny. Niestety co roku brak szczęścia i pieniędzy powoduje brak awansu do wyższej ligi. Pod koniec lat 90-tych i na początku nowego Millenium dochodziło do licznych zmian trenerów. Glinik prowadzili m.in. Krzysztof Winiarski, Marek Bieda, Juliusz Kruszankin, Jacek Ćwik. Tradycją stały się dobre wyniki tylko podczas jednej rundy w sezonie.

Drużyna Glinika Gorlice - początek lat dziewięćdziesiątych

W 2001 roku pojawił się w Gliniku Gorlice nowy prezes, a wraz z nim nowe nadzieje. Janusz Pietrucha, właściciel m.in. piekarni i sklepów, postanowił połączyć sponsorowany przez siebie Uczniowski Klub Sportowy "Karpatia" Gorlice z Glinikiem i tak 21 sierpnia 2001 roku powstał Klub Sportowy "Glinik-Karpatia" Gorlice. 30 kwietnia 2005 roku nowym szkoleniowcem Glinika-Karpatii został Słowak Josef Żofaj. Słowacki szkoleniowiec okazał się strzałem w dziesiątkę. Drużyna awansował do 1/64 Pucharu Polski, przegrywając na tym poziomie z trzecioligową Wierną Małogoszcz 0:1. Gorliczanie wyeliminowali wcześniej m.in. Sandecję Nowy Sącz oraz Kmitę Zabierzów. Rewelacyjnie spisujący się w sezonie 2005/06 piłkarze Glinika-Karpatii byli bardzo blisko wywalczenia awansu do trzeciej ligi. "Biało-Niebiescy" ostatecznie zajęli drugie miejsce za Okocimskim Brzesko, dwuktronie pokonując "Piwoszy" 2:1 i 1:0.

Glinik-Karpatia Gorlice - awans do III ligi małopolsko-świętokrzyskiej

Po sezonie 2007/08 nastąpiła kolejna reorganizacja rozgrywek, która głównie dotknęła drugi i trzeci poziom rozgrywek. Powstała Ekstraklasa, I liga, dwie grupy II ligi (wschód, zachód), oraz osiem grup III ligi. Glinikowi-Karpatii, po ciężkiej walce i zwycięskim remisie z Garbarnią Kraków 0:0 w przedostatniej kolejce, udało się awansować do nowej III ligi małopolsko-świętokrzyskiej. Oto zawodnicy, którzy wywalczyli ten sukces: Fabian Grądalski, Tymoteusz Kasprzycki, Tomasz Libera, Krzysztof Mituś, Dariusz Drąg, Mariusz Martuszewski, Artur Olech, Tadeusz Olech, Rusłan Olijnyk UKR, Rafał Rachel, Marcin Szary, Wojciech Wacławik, Tomasz Zapała, Mateusz Żmigrodzki, Jacek Bogusz, Sebastian Chrzan, Zoran Cvijetić SRB, Dawid Kurek, Wojciech Pawełczak, Sebastian Skowroński, Piotr Stępkowicz, Rafał Wisłocki, Piotr Wtorek, Rafał Gadzina, Rafał Juruś, Dariusz Kurowski, Aleksandar Marković SRB.

Herb GKS Glinik Gorlice (2009-)

Opracowali: Adam, Woju, dudek.
Źródła: Kronika Klubu GKS "GLINIK" Gorlice, Glinik-Gorlice.com.
Prasa: "Dunajec", "Głos Glinika".

Za ewentualne błędy w imionach i nazwiskach lub za jakieś nieścisłości przepraszamy!